หากไม่กุมดาบ ก็ปกป้องเธอไม่ได้
หากกุมดาบแล้ว ก็คงกอดเธอไม่ได้

เมื่อก่อนฉัน ฉันอะไรไปก็ไม่ได้คิด ไม่ได้คิดเพราะไม่สนใจอยู่มานานหน่อย ฉันเดินไปเจอเขาฆ่าหมู เลือดมันไหลน่าสงสาร ฉันเลยเบื่อเนื้อหมู่และเนื้อสัตว์ทั้งปวง ฉันเลยฉันแต่ผักต่อมา มีคนมาทัก ว่าเฮ้ยฉันผักมันจะไปนิพพานได้นิ ถ้าไปได้วัวกับควายก็ไปได้สิฉันโกรธไม่พอใจที่เขามาปรามาสเรา แล้วฉันก็พลันสงสารเขาขึ้นมาจับใจ เพราะขนาดหมูฉันยังสงสาร นี่เขาเป็นคนทำไมฉันต้องโกรธเข้าหรือ เพราะหมูไม่ได้ด่าเรา ถ้าหมูตัวนั้นมันด่าแม่เรา เราจะสงสารมันหรือเปล่าหนอ ฉันเลยได้คำตอบว่า อ๋อ แท้ที่จริงใจฉันมันก็แค่รักคนที่ไม่ทำร้ายฉัน แต่ถ้าใครทำร้ายฉัน ฉันก็พร้อมที่จะฆ่ามันให้ตายกับมือตอนนั้น คนที่น่าสงสารที่สุดกับเป็นตัวฉันเอง นึกว่าฉันนี้ประเสริฐนักที่สงสารสัตว์แท้จริงสัตว์ตัวนั้นมันไม่ได้ด่าแม่เรานี่เอง (ขำ)เมื่อฉันปลงลงได้ ไม่ลำเอียงไม่มีอคติกับใครๆเขา ฉันรักแม้กับคนที่คอยทำรายฉัน ฉันให้อภัยเสมอ ฉันเริ่มมองไม่เห็นอะไรอะไรในบาตรที่ฉันรวมอาหารคลุกกับข้าวฉันทุกๆวันฉันเห็นข้าวคลุกอาหารนั้นเป็นเพียงยา ที่ฉัน ฉันไปเพื่อบรรเทาอาการหิวยิงกว่านั้น เมื่อฉันมีงานอื่นที่ต้องกระทำ เป็นงานที่ยิ่งใหญ่มากกว่าการฉันเนื้อ ฉันผัก มันคืองานโปรดสัตว์ฉันรับบาตรเพียงเพราะสงสารเขา ฉันเชื่อว่าทานนั้นจะสงผลให้เขาพ้นภัยพาลฉันเริ่มเข้าใจอย่างเต็มหัวใจฉัน ว่า โปรดสัตว์นั้น หมายถึงอะไร มาบัดนี้ ฉันไม่ฆ่าสัตว์ ไม่ยินดีในการที่เขาฆ่า ฉันมองไม่เห็นอาหาร เห็นแต่ทานที่เขาให้มา เพียงเพื่อบุญที่เขาต้องการฉันรับอาหารเพียงเพื่อให้เขาสบายใจ และฉันลงไปเพื่อให้เขาได้อานิสงค์แห่งทานนั้นอย่างเต็มที่ฉันเลยไม่รู้ว่า ฉันเนื้อผิดหรือถูก ฉันผักผิดหรือถูกเพราะความถูกหรือผิด มันอยู่ที่ใจ หากทำแล้ว กิเลสมันหดหายไป ก็จงทำเถิด กิเลสในทุกๆด้านนะ ไม่ใช่ด้านเดียว ต้องทุกๆด้านหากยังเพ่งเล็งเขาอยู่ มันก็แค่นั้น จะต่างอะไรกัน กับเสือกินเนื้อ ควายกินหญ้า คิดดูเถิดท่านผู้เจริญไอ้ใจเรานี้ที่มีเมตตา เพราะอะไรหรือ เพราะว่าเขายังไม่ทำร้ายเรา ไม่ทำให้เราเดือดร้อน หรือเพราะเราเห็นภัยในวัฏฏทุกข์นี้อย่างจับใจ ตอบปัญหาธรรม เรื่อง ใครกันหรือคือผู้ประเสริฐ โดย เมธชนัน โกวิโท จาก... http://board.palungjit.com/showthread.php?t=151474

เงินเดือน คือ สิ่งที่ถือว่าให้มากพอแล้วสำหรับนายจ้าง และสิ่งที่ถือว่าได้น้อยตลอดกาลของลูกจ้าง

แรงงาน คือ สิ่งที่ถือว่ามากพอแล้วสำหรับลูกจ้าง และ สิ่งที่ถือว่าได้น้อยตลอดกาลของนายจ้าง

คำคมเจ๊มาจากการตูนนิน่า อิอิ

งั้น ขอเป็น กระบี่อยู่ที่ใจ แค่กิ่งไผ่ก็ไร้เทียมทาน ^^